ابر کهکشان میلکومدا

حدود5 میلیارد سال دیگه راه شیری با کهکشان دوست و همسایه آندرومدا برخورد میکنه . پس از این اتفاق بزرگ آسمان شب چطوری خواهد بود چه منظره ای رو بشر می تونه ببینه آیا سهمگین و خطناک هست یا زیبا و دلنشین ؟
این دو کهکشان در مسیر برخورد با یکدیگر قرار گرفتن. میلیاردها سال بعد، اختلاط این دو کهکشان، سازمان هر دو آن ها را تغییر خواهد داد و آرایش جدیدی از ستارگان را به وجود میاره که دانشمندان اون را میلکومدا نام گذاری کردن . این برخورد و ترکیب به طور کلی شکل و شمایل آسمون شب رو تغییر میده ولی به چ شکلی ؟
در حال حاضر شما در شب های صاف و بدون آلودگی نوری بخصوص تابستانی می تونید نوار زیبای راه شیری که در واقع یکی از بازوهای کهکشان راه شیری هست رو ببنید ولی زمانی که این اختلاط صورت گرفت نوار دومی از ستاره ها به نوار کنونی، که در هنگام تابستان زینت بخش آسمان شب است، ملحق خواهد شد. پس از ادغام نهایی، ستاره ها دیگه به دو نوار باریک محدود نخواهند بود، بلکه در سراسر آسمان پراکنده خواهند شد یعنی در واقع ساختار بازویی در هر دو کهکشان از بین میره .
هر گروه کهکشانی از دو یا چند کهکشان پُر جرم نسبتاً نزدیک به هم تشکیل می شود. کهکشان های موجود در یک گروه به لحاظ گرانشی با هم در راتباط هستند و تاثیر گذاری بر یکدیگر دارند.
این دو کهکشان با سرعت تقریبی 190000 کیلومتر بر ساعت در حال حرکت به طرف همیدگه هستن. نزدیک شدن اندرومدا به ما را میشه از خطوط طیفی نور آندرومدا که به خاطر اثر دوپلر انتقال به آبی داره یعنی به طرف انتهای آبی طیف جابه جا میشه رو فهمید . این یکم جالب هست چون طبق نظریه انبساط جهان که هابل مطرح کرد تقریبا اکثر کهکشان ها در حال دور شدن از راه شیری هستن و انتقال به سرخ از خودشون نشون میدن .این رفتار دو کهکشان رو میشه اینجوری توضیح داد که راه شیری و آندرومدا در مراحل آغازین پیدایش در حوالی یکدیگه شکل گرفتن ولی جریان انبساط جهان اونها رو از هم دور کرده ولی در نهایت تاثیر گرانشی این دو جرم بر هم باعث شده اثر گرانشی معکوس عمل کنه و انها به هم نزدیک بشن .
در فرآیند اختلاط دو کهکشان در واقع شاهد گونه ای تکاملی برای عده ای از کهکشان ها هستیم در اختلاط کهکشان ها، موج جدیدی از شکل گیری ستاره ها به راه میفته به خاطر شوک های احتمالی که از برخورد ایجاد میشه بهرحال همه میدونیم اولین شرط در ایجا یک محیط چگال برای ایجاد پیش ستاره اعمال یک نیروی خارجی هس ، هسته های کهکشانی درخشان (کوازارها )را ایجاد میکنه و کهکشان های مارپیچی را به کهکشان های همگن کروی یا بیضوی تبدیل می کنه.
در زمان اختلاط کهکشانی ظاهر شدن جریان های کشیده ای از ستاره ها و مواد میان ستاره ای که از هر دو کهکشان بیرون زده است قابل مشاهده خواهد بود. این جریان های کشندی از نیروی گرانشی قوی که در حال تبادل بین دو کهشان هست پدید میان. همچنان که این جریان های کشندی شکل می گیرند ستاره ها و گاز را از کهکشان میزبان جدا کرده و آن ها را به فضای میان کهکشانی پرتاب می کنند در واقع جدا کننده , همان نیروی گرانشی هست .
با این روند تکامل جدیدی که برای این ابر کهکشان پدید می یاد ممکنه که خورشید , زمین و سیارات به درون همین جریان کشندی وارد بشن البته از نگاه دیگه ای هم اگر نگاه کنیم با توجه به اینکه درصد کمی از ستارگان و ماده میان ستاره ای وارد جریان کشندی میشن امکان داره زمین در مکان آرامتری در کنار منظومه خودش بمونه . و ناظر زمینی اگر در اون زمان موجود باشه می تونه پاره های از راه شیری و کهکشان آندرومدا رو در آسمان ببینه
اگرچه راه شیری و آندرومدا با هم اختلاط پیدا می کنن، ولی ستاره های درون دو کهکشان، از جمله خورشید با هم برخورد فیزیکی نمی کنن و دلیلش هم فاصله بسیار زیاد میان ستاره ها در کهکشان هاست. به عنوان مثال اگر خورشید را به اندازه ی یک گردو در نظر بگیریم نزدیک ترین ستاره به ما که گردوی دیگری هس در فاصله ی تقریباً 1.5 کیلومتری اون هست .
البته ساکنان زمینی زیاد نباید خودشون رو بابت برخورد دو کهکشان آزرده خاطر کنن چون خورشید ما اینقدر ها عمر طولانی نداره که بخواد منظومه خودش رو تا 2 میلیارد سال دیگه که برهمکنش دو کهکشان آغاز میشه و تا 5 میلیارد سال دیگه که این ادغام کامل میشه سالم نگه داره یحتمل خورشید ما جشن تولد کهکشان میلکومدا رو باید در حال احتضار ببینه مگر اینکه آدمیزاد تا اون زمان پیشرفت تکنولوژیک داشته باشه و به سیستم ستاره ای دیگه نقل مکان کرده باشه .

محمد مسعود صحت بخش

یکشنبه, فروردین ۲۵م, ۱۳۹۸ کیهانشناسی | دفعات بازدید: 110

اضافه کردن نظر